29/1/2007 - ALLAHIN EMANETI

Hz.Umm-i Suleym, gayet temiz ahlak sahibi bir hatun idi. Cocugu vefat ettigi zaman, sabir ve metanetle bizzat kendisi yikadi ve kendisi kefenledi ve bir tarafa birakip, komsularina donerek: <
- Babasina haber vermeyin. <
<
Hz. Ebu Talha orada bulunmamaktaydi. Aksam eve dondugunde, cocugu sordu, hanimi: <
- Gordugunden simdi cok iyidir, der. <


Sonra yemek yediler, oturdular, birlikte oldular. Bir muddet sonra Hz.Umm-i Suleym, beyine gayet metanetle soyle der:
- Ebu Talha, odunc alinmis bir seyi geri vermek icap eder mi etmez mi?
- Soyledigin bu soz nasil bir soz, elbette ki odunc alinan sey geri verilmeli.
- O halde, Hak Teala da sana emanetten vermis bulundugu cocugu aldi.
Ebu Talha bu sozu duyunca :
- Biz Allah icin halk edilmis bulunuyoruz ve hep onun tarafina donecegiz, der ve sukreder.

Sabah olunca gidip Resulullah'a (s.a.v.) anlatir. Resulullah (s.a.v.):
- Ya Rabbi bunun daha iyi bir karsiligini Ebu Talha'ya ver, diye dua eder.

Nitekim, dokuz ay dokuz gun sonra Abdullah diye bir cocuklari olur. Cocuk, Peygamberimizin himayelerinde buyurler, Islam Tarihinde onmeli bir sahsiyet olur.